วีดีโอ เตรียมตัวตายอย่างมีสติ ตอนที่1-5

บทอุทิศส่วนกุศล

 བསྔོ་བ། บทอุทิศส่วนกุศล

སྒོ་གསུམ་དག་པའི་དགེ་བ་གང་བགྱིས་པ།།
โกซุม   ตักเป   เกวา    กังจิบ   บา
ด้วยบุญกุศลที่ข้าพเจ้าได้ทำทั้งกาย วาจา ใจ

ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་བསྔོ།།
คัมซุม   เซ็มแจน   นัมจิ   เทินตุ   โง
ข้าพเจ้าขออุทิศให้สัตว์ทั้งหลายในภูมิทั้งสาม

དུས་གསུམ་བསགས་པའི་ལས་སྒྲིབ་ཀུན་བྱང་ནས།།
ตูซุม   ซักเป   เลทริบ   กุนชัง   เน
ด้วยการสลายบาปกรรมและเครื่องเศร้าหมองที่ได้สั่งสมในกาลทั้งสาม

སྐུ་གསུམ་རྗོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མྱུར་ཐོབ་ཤོག།
กุซุม   ซกเป   ซังเจ   ญูทบ   โช
ขอให้สัตว์ทั้งหลายได้เข้าถึงพระสัมมาสัมโพธิญาณโดยเร็วด้วยเทอญ

บทเจริญโพธิจิต

སེམས་བསྐྱེད། บทเจริญโพธิจิต    

ཅི་ལྟར་རྒྱལ་བ་འཕགས་པ་ཅི་བཞིན་དུ།།
จินตา   เกียลวา   พักปา   จิฉิน   ตุ
ดังพระพุทธเจ้าและพระโพธิสัตว์ทั้งหลายทรงเจริญโพธิจิต 

འདི་སོགས་དུས་གསུམ་དགེ་བའི་མཐུ་དཔལ་གྱིས།།
ติซก   ตูซุม   เกเว   เทอปา   จิ
ด้วยผลบุญที่ข้าพเจ้าได้ทำในสามกาล

 སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་འཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།།
เซ็มแจน   ซังเจ   ทบปา   ชาเว   ชี
ข้าพเจ้าขอเจริญโพธิจิต

བདག་ནི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ།།
ตักนิ   ชังฉุบ   ชกตุ   เซ็มเจด   โด
เพื่อสรรพสัตว์ทั้งหลายได้เข้าถึงพระสัมมาสัมโพธิญาณ

บทสวดยึดพระรัตนตรัยเป็นสรณะ

སྐྱབས་འགྲོ། ยึดพระรัตนตรัยเป็นสรณะ   

གཤེན་རབ་བླ་མ་སྐུ་གསུམ་འབྱུང་གནས་དཔལ།།
เชนรับ   ลามะ   กูซุม   จุงเน   ปัล
คุรุผู้ประเสริฐ ต้นกำเนิดตรีกายแห่งพระชินเจ้า

དུས་གསུམ་བདེ་གཤེགས་འགྲོ་བ་ཡོངས་ཀྱི་མགོན།།
ตูซุม   เตเชก   โตรวา   ยงจิ   เกิน
พระพุทธเจ้าทั้งสามกาล ผู้นำพาสัตว์โลกไปสู่การหลุดพ้น

སྐུ་གཟུགས་ཞལ་སྐྱིན་སྐུ་གདུང་གསུང་རབ་རྟེན།།
กูซุก   เฉจิน   กูตุง   ซุงรับ   เต็น
พระพุทธรูป คัมภีร์ สถูป สิ่งแทนกาย วาจา ใจของพระองค์

ཕྱོགས་བཅུའི་གཤེན་རབ་ཐར་ལམ་སྟོན་པའི་སྒྲོན།།
ชกจู   เชนรับ   ทาลัม   เติมเป   เตริน
พระโพธิสัตว์ทั้งสิบทิศ ดวงประทีปแห่งการตรัสรู้

གནས་བཞིར་ཕྱག་འཚལ་འགྲོ་ཀུན་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ།།
เนฉี   ชักซา   โตรกูน   จับซุ   ชี
ข้าพเจ้าและเหล่าสรรพสัตว์ขอกราบประณตน้อมและยึดแก้วทั้งสี่เป็นสรณะ

บทขอพรจากคุรุเพื่อให้เข้าถึงจิตกระจ่าง

གསོལ་འདེབས།  บทขอพรจากคุรุเพื่อให้เข้าถึงจิตกระจ่าง

ཨེ་མ་ཧོ།
เอมาโฮ      

སྤྱི་གཙུག་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ།།
ชีซุก   เตวา   เช็มโป   โพทรัง ตุ
ในพระราชวังแห่งมหาสุขเหนือกระหม่อม

དྲིན་ཆེན་རྩ་བའི་བླ་མ་ལ་གསོལ་བ་འདེབས།།
ทรินเช็น   ซาเว   ลามาลา   เซอวา เทบ
ศิษย์ขอสวดบูชาพระปฐมอาจารย์ผู้มีพระคุณ

སངས་རྒྱས་སེམས་སུ་སྟོན་པ་རིན་པོ་ཆེ།།
ซังเจ   เซ็มซุ   เติมปา   ริมโป เช
ท่านเป็นมณีรัตนะผู้ชี้ให้ศิษย์ได้ตระหนักถึงพระพุทธเจ้าในใจ

རང་ངོ་རང་གིས་ཤེས་པར་བྱིན་གྱིས་རློབས།།
รังโง   รังกี   เชปา   ชินจิ ลบ
ขอให้ท่านโปรดประทานพรให้ศิษย์ได้เข้าถึงสภาวะจิตเดิมแท้ด้วยเทอญ

 

บทสวดบูชาครูอาจารย์ในสายการปฏิบัติธรรม

རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་རྒྱལ་བ་མཉམ་མེད་ཤེས་རབ་རྒྱལ་མཚན། พระคุรุ เจ ริมโปเช ญัมเม เชรับ เกียลเซ็น

བདེ་ཆེན་རྒྱལ་པོ་ཀུན་བཟང་རྒྱལ་བ་འདུས།།
เตเช็น  เกียโบ  กุนซัง  เกียวา  ตู
ราชาแห่งมหาสุข ศูนย์รวมแห่งสมันตภัทรและพระพุทธเจ้าทั้งหลาย

མི་བརྗེད་གཟུངས་ལྡན་ཤེས་རབ་སྨྲ་བའི་སེང་།།

มิเจ  ซุงเต็น  เชรับ  มาเว  เซ็ง
พระมาเว เซ็งเก  ผู้เปี่ยมด้วยปัญญาและมีชัยเหนือความหลงลืม

འཛམ་གླིང་བོན་གྱི་གཙུག་རྒྱན་མཉམ་མེད་པ།།
ซัมลิง  เพินจิ  ซุกแจน  ญัมเม  บา
พระญัมเม  จุฬามณีของเพินทั่วปฐพี

ཤེས་རབ་རྒྱལ་མཚན་ཞབས་ལ་གསོལ་བ་འདེབས།།
เชรับ  เกียลเซ็น  ฉับลา  เซอวา  เทบ
ศิษย์ขอสวดบูชาพระอาจารย์เชรับ เกียลเซ็น

 

རྒྱལ་དབང་ཀུན་གྲོལ་གྲགས་པ། พระคุรุ เกียลวัง กุนเทรอ ทรักปา

ཨེ་མ་ཧོ།
เอมาโฮ

རབ་འབྱམས་རྒྱལ་བའི་འཕྲིན་ལས་གཅིག་བསྡུས་པ།།
รับชัม  เกียเว  ทรินเล  จิกตู  ปา
พระผู้เป็นศูนย์รวมแห่งพระกรณียกิจของพระชินเจ้า

འཆི་མེད་གུ་རུ་རྣམ་གསུམ་བྱིན་རླབས་མཐུས།།
ชีเม  กูรู  นัมซุม  ชินลับ  ทู
ด้วยพุทธานุภาพแห่งพระคุรุผู้มีจิตเป็นอมตะสามพระองค์

བསྟན་ཞབས་གཏེར་གྱིས་སྐྱོངས་བའི་དཔའ་བོ་ཆེ།།
เต็นฉับ  เตรจิ  จงเว  ปาโว  เช
ท่านสืบพระธรรมเตรมาอย่างกล้าหาญ

ཀུན་གྲོལ་གྲགས་པའི་ཞབས་ལ་གསོལ་བ་འདེབས།།
กุนเทรอ  ทรักเป  ฉับลา  เซอวา  เทบ
ศิษย์ขอสวดบูชาพระอาจารย์กุนเทรอ ทรักปา

 

ཤར་རྫ་པ་བཀྲ་ཤིས་རྒྱལ་མཚན། พระคุรุ ชาซา ต้าชี เกียลเซ็น

དྲི་མེད་རྒྱལ་བསྟན་སྙིང་པོ་མཛོད་བརྒྱའི་སྒོ།།
ทริเม  เจียเต็น  ญิงเบอ  เซอเจ  โก
ผู้เปิดประตูขุมทรัพย์พุทธธรรมนับร้อยด้วยความกล้า

འབྱེད་ལ་འཇིགས་མེད་སྨྲ་བའི་དབང་པོ་མཆོག།
เจตลา  จิกเม  มาเว  วังโบ  ชก
ผู้เปี่ยมด้วยคุณสมบัติของพระมาเว  เซ็งเก

 ཀ་དག་རིག་པའི་རང་གདངས་རང་ཤར་བ།།
กาตัก  ริกเบ  รังตัง  รังชา  วา
ศูนย์รวมแห่งปรีชาญาณผ่องแผ้วที่ปรากฏขึ้นเองอย่างกระจ่างแจ้ง

འདྲེན་མཆོག་མངྒ་ཝེར་ཞིར་གསོལ་བ་འདེབས།།
เทรนชก  มังกา  เวฉี  เซอวา  เทบ
ศิษย์ขอสวดบูชาพระอาจารย์มังกา เวฉี คุรุผู้ชี้นำหนทาง

 

ཚུལ་ཆེན་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྟན་པའི་རྒྱལ་མཚན། พระคุรุมหาบัณฑิตซูเช็น ซูทริม เต็มเบ เกียลเซ็น

སྔོན་བསགས་ཚོགས་གཉིས་འཛིན་མའི་ཁྱོན་ཡངས་ལ།།
เงินซัก ซกญี ซินเม เชินยัง ลา
เนื้อนาบุญอันอุดมด้วยผลบุญทั้งสอง

ལེགས་འཁྲུངས་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་ཡར་འདབ་རྒྱས།།
เลกทรุง ซูทริม นัมตัก ยาตับ เจีย
กลีบดอกไม้ในฤดูคิมหันต์แห่งศีลาจริยวัตรเบ่งบาน

འཆད་རྩོད་རྩོམ་པའི་འབྲས་བུ་གཡུལ་ཟ་བ།།
เชเซอ ซมเป เทรผู ยูซา วา
ผลไม้แห่งการแสดง รจนา และโต้วาทีธรรมสุกงอม

བསྟན་པའི་རྒྱལ་མཚན་འཛིན་ལ་གསོལ་བ་འདེབས།།
เต็มเบ เกียลเซ็น ซินลา เซอวา เทบ
ศิษย์ขอสวดบูชาพระผู้ถือธงชัยแห่งธรรม

 

ཡོངས་འཛིན་བཟོད་པ་རྒྱལ་མཚན། พระคุรุยงซิน เซอปา เกียลเซ็น

བསྐལ་ཟང་གདུལ་བྱའི་བསོད་ནམས་ཤར་རིའི་རྩེར།།
เกซัง ตูเช โซนัม ชารี เซ
บารมีแห่งเวไนยสัตว์ในภัทรกัลป์เป็นดังยอดภูเขาแห่งทิศตะวันออก

མཁས་བཙུན་བཟང་པོའི་ཆ་ཤས་རབ་རྫོགས་ཤིང་།།
เคซุน ซังเบอ ชาเช รับซก ชิง
ท่านผู้เป็นสภาวะอันเต็มเปี่ยมแห่งความเป็นนักวิชาการและผู้ทรงศีล

མདོ་སྔགས་པདྨོ་འབྱེད་པའི་ཉིན་བྱེད་དབང་།།
โดงัก เปโม เชเบ ญินเช วัง
พระอาทิตย์ผู้ทำให้ดอกบัวแห่งพระสูตรและตันตระบานออก

ཡོངས་འཛིན་དགེ་བའི་བཤེས་ལ་གསོལ་བ་འདེབས།།
ยงซิน เกเว เชลา เซอวา เทบ
ศิษย์ขอสวดบูชาพระอาจารย์ยงซิน คุรุผู้บำเพ็ญบุญกุศล

 

ཀུན་གྲོལ་ཧཱུྃ༔ཆེན་འགྲོ་འདུལ་གླིང་པ། พระคุรุ กุนเทรอ ฮุงเซ็น โตรตู ลิงปะ

ཨེ་མ་ཧོ།
เอมาโฮ

གསང་ཆེན་སྔགས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་རིག་པ་འཛིན།།
ซังเช็น  งักจิ  นัมจอร์  ริกปา  ซิน
ท่านวิทยาธร มหาวัชรโยคี

གསང་བའི་ཟབ་གཏེར་སྒོ་བརྒྱ་འབྱེད་པའི་དཔལ།།
ซังเว  ซับเตร  โกเกีย  เชเบ  ปัล
ผู้เปิดประตูขุมทรัพย์เตรมาอันลึกซึ้งแห่งวัชรยาน

གསང་བདག་ཧཱུྃ༔ཆེན་འགྲོ་འདུལ་གླིང་པ་རྩལ།།
ซังตัก  ฮุงเช็น  โตรตู  ลิงปา  ซัล
ผู้ถือครองคำสอนวัชรยาน ฮุงเช็น โตรตู ลิงปะ

གསང་གསུམ་བསྟན་པ་སྤེལ་ལ་གསོལ་བ་འདེབས།།
ซังซุม  เต็มปา  เปลา  เซอวา  เทบ
ศิษย์ขอสวดบูชาพระอาจารย์  ผู้เผยแผ่พระธรรมแห่งกาย วาจา ใจ

 

ཀུན་གྲོལ་སྨོན་རྒྱལ་ལྷ་སྲས་ཚོགས་གཉིས་རྒྱ་མཚོ།  พระคุรุ กุนเทรอ เมินเกียล ลาเซ ซกญี เกียมโซ

ཨེ་མ་ཧོ།
เอมาโฮ

ཡེ་གྲོལ་གདོད་མའི་མགོན་པོ་ཀུན་ཏུ་བཟང་།།

เยเตรอ  เตอเม  โกนโป  กุนตุ  ซัง
(จากหทัย) พระสมันตภัทร พระผู้คุ้มครองและหลุดพ้นแต่โบราณกาล

མི་གཡོ་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་རྣམ་རོལ་ལས།།
มิโย  ตงญิด  ญิงเจ  นัมเรอ  แล
ปรากฏเป็นรูปอันกำเนิดจากความกรุณาและศูนยตาอันมิเปลี่ยนแปลง

ལྔ་ལྡན་རང་ཤར་ཞང་ཞུང་སྟོང་རྒྱུང་སྤྲུལ།།
งาเต็น  รังชา  ชางชุง  ตงจุง  ทุล
นิรมาณกายของท่านตงจุงแห่งชางชุง ผู้เปี่ยมด้วยคุณลักษณะทั้งห้า

གདུལ་དཀའ་འདུལ་ཕྱིར་གཞན་ཕན་ཧཱུྃ༔ཀ་ར།།
ตูกา  ตูชี  แฉนแพน  ฮุงกา  รา
และคุรุฮุง การา ผู้ดำรงอยู่เพื่อสอนเวไนยสัตว์และทำประโยชน์แก่ผู้อื่น

དགོངས་པའི་རྩ་ཁམས་ལྷ་དང་ཡིག་འབྲུ་ཤར།།
กงเบ  ซาคัม  ลาตัง  ยิกทรู  ชา
เส้นสายในกายอันกำเนิดจากจิตของท่านเปี่ยมไปด้วยอักขระและรูปลักษณะของพระพุทธเจ้า

རིམ་གཉིས་གསང་ཆེན་གཡུང་དྲུང་བོན་བསྟན་འཛིན།།
ริมญี  ซังเช็น  ยุงตรุง  เพินเต็น  ซิน
คุรุผู้เข้าถึงการตั้งนิมิตและการสลายนิมิต ผู้รักษาไว้ซึ่งคำสอนยุงตรุงเพินแห่งมหาวัชรยาน

འགྲན་བྲལ་ཚོགས་གཉིས་རྒྱ་མཚོར་གསོལ་བ་འདེབས།།
เทรนเทล  ซกญี  เกียมโซ  เซอวา  เทบ
ศิษย์ขอกราบบูชาพระอาจารย์ซกญี เกียมโซ ผู้มิมีผู้ใดเทียบเทียมได้

གདུལ་བྱ་འཕྲིན་ལས་ཕྱོགས་བཅུར་རྒྱས་གྱུར་ཅིག།
ตูชา  ทรินแล  ชกจู  เกียจูร์  จิก
ขอให้กรณียกิจของพระอาจารย์ในการสอนเวไนยสัตว์รุ่งเรืองทั้งสิบทิศด้วยเทอญ

 

ཁྲི་བ་འཇམ་དབྱངས་མཁྱེན་རབ་རྒྱ་མཚོ། พระคุรุทรีปะ จัมยัง เชียนรับ เกียมโซ

ཤེས་བྱ་ཀུན་གཟིགས་འཇམ་དབྱངས་བླ་མ་རྗེ།།
เชชา กุนซิก จัมยัง ลามา เจ
คุรุผู้เป็นพระมัญชุศรี ท่านเห็นแจ้งและเปี่ยมด้วยวิทยาความรู้

མཁྱེན་རབ་རང་གཟུགས་གཤེན་བསྟན་མཛེས་པའི་རྒྱན།།
เคียนรับ รังซุก เชนเต็น เซเบ แจน
เครื่องประดับแห่งพระธรรม วรกายแห่งความรู้อันประเสริฐ

ལུང་རྟོགས་འཕྲིན་ལས་རྒྱ་མཚོའི་དཔལ་མངའ་བ།།
ลุงตก ทรินเล เกียมโซ ปัลงา วา
พระผู้ประกอบกรณียกิจทั้งปริยัติและปฏิบัติจำนวนมากมายดุจมหาสมุทร

རྗེ་བཙུན་བླ་མའི་ཞབས་ལ་གསོལ་བ་འདེབས།།
เจซูน ลาเม ฉับลา เซอวา เทบ
ศิษย์ขอสวดบูชาพระอาจารย์ผู้มิมีผู้ใดเทียบเทียมได้

 

ཚུལ་ཆེན་ཐེག་མཆོག་བསྟན་པའི་ཉི་མ། พระคุรุซูเช็น เต็มชก เต็มเบ ญีมา

མདོ་སྔགས་བླ་ན་མེད་པའི་ཐེག་པ་མཆོག།
โดงัก ลานา เมเบ เทกปา ชก
คุรุผู้เป็นยานแห่งพระสูตร ตันตระ และซกเช็นอย่างมิมียานใดเทียบเทียมได้

འཕྲུལ་ངག་བསྟན་པའི་གསལ་བྱེད་དགེ་བའི་བཤེས།།
ทรูงัก เต็นเบ ซัลเช เกเว เช
คุรุผู้สอนพุทธธรรมอย่างกระจ่างแจ้ง

འགྲོ་ཁམས་ཕན་བདེའི་ཉི་མ་མཚུངས་མེད་མགོན།།
โตรคัม แพนเต ญีมา ซุงเม เกิน
พระผู้คุ้มครอง ดวงตะวันแห่งประโยชน์สุขของสรรพสัตว์

མཆོག་གཟུགས་བླ་མའི་ཞབས་ལ་གསོལ་བ་འདེབས།།
ชกซุก ลาเม ฉับลา เซอวา เทบ
ศิษย์ขอสวดบูชาพระอาจารย์ นิรมาณกายผู้ประเสริฐ

གང་གི་ཞབས་ཟུང་ཟླ་བ་གཞོན་ནུའི་ཁམས།།
กังกิ ฉับซุง ตาวา เฉินนุ คัม
บาทาทั้งสองของท่านเป็นดังดวงจันทร์กระจ่างใส

སྐྱེ་དགུའི་གཙུག་གི་རྒྱན་དུ་རྟག་བཞུགས་ནས།།
เจกุ ซุกกิ แจนตุ ตักฉู เน
พระอาจารย์ผู้ดำรงอยู่เป็นจุฬามณีของสรรพสัตว์

ཕན་བདེའི་འཕྲིན་ལས་འོད་སྣང་ཕྱོགས་ཀུན་ཁྱབ།།
แพนเต ทรินแล เออนัง ชกกูน เชียบ
ขอแสงกรณียกิจแห่งประโยชน์สุขแผ่ไปทั่วทุกทิศ

དགེ་ལེགས་འདབ་བརྒྱ་རྟག་ཏུ་རྒྱས་གྱུར་ཅིག།
เกเลก ตับจา ตักตุ เกียจูร์ จิก
ขอกลีบบัวแห่งบุญกุศลเบ่งบานตลอดไป

 

รัตนมาลัย บทสวดมนต์สำหรับวาระสุดท้ายของชีวิต

รัตนมาลัย บทสวดมนต์สำหรับวาระสุดท้ายของชีวิต
รจนาโดยพระมหาโยคี กูร์ชก เช็มโบ

གུར་ཞོག་ཆེན་པོས་མཛད་པའི་བར་དོའི་སྨོན་ལམ་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་བཞུགས།

ขอแนะนำให้ผู้สนใจสวดบทนี้แก่ผู้ป่วยในวาระสุดท้ายของชีวิตด้วยจิตที่ เปี่ยมไปด้วยความเมตตากรุณาอย่างที่สุดและสวดก่อนนอนเป็นประจำทุกวันเพื่อ เป็นการแผ่เมตตาให้ดวงจิตที่ล่องลอยในอันตรภพ (บาร์โด) การสวดบทนี้ยังเป็นการเตือนตัวเราให้นึกถึงความเป็นอนิจจังของชีวิต เป็นมรณสติ เพื่อให้ดำรงชีวิตอยู่บนความไม่ประมาท บทสวดนี้ยังเป็นคู่มือฉบับย่อให้รู้ว่าจิตจะเดินทางไปอย่างไรเมื่อความตายมา ถึง หากตั้งใจสวดให้ผู้ตายคนใดคนหนึ่ง สามารถเอ่ยเรียกชื่อผู้ตายก่อนสวดได้

 

อา โอม ฮุง ทันตา เนบา เซยี วาโด ลา
รังเซ็ม มาตก คอร์เว เลลา เยิง
มิตัก ชีวา มาเทรน ติเทิน ทรุบ
ตุกเง เจกา นาชี  ทรกสุ ซู
จูลู โลผู เนดจิ เทบซัม นา
ซุงซิน แฉนชัก รังซา เทรอวา โช
ลามา เชียนโน ทุกจี ซุงตุ เซอ
วาเดอ ทรูลนัง เชอบา ชินจิ ลบ
ตงริก มาผู เทรอปา ชินจิ ลบ

อา โอม ฮุง
เวลานี้ เมื่ออยู่ในบาร์โดแห่งการดำรงชีวิตอยู่
เพราะจิตไม่ตระหนักรู้จึงหมกมุ่นเพียงเรื่องราวในสังสารวัฏ
ไม่คิดถึงความตาย ความเป็นอนิจจัง
จึงถูกรัดกุมด้วยความทุกข์แห่งการเกิด แก่ เจ็บ ตาย
ฉับพลันความเจ็บป่วยมาเยือนร่างแห่งการเปลี่ยนแปลงนี้
ขอการยึดติดในตัวตนแปรเปลี่ยนเป็นความเป็นธรรมดา
ขอพระอาจารย์ผู้รู้ทุกสิ่งโปรดเมตตา
ระงับการปรากฏแห่งบาร์โด
ขอให้ศูนยตาและริกปามาบรรจบกันดุจดังมารดาได้พบบุตรด้วยเทอญ

เตเน ชีคา ตูจิ วาโด ลา
รังญี จิกปู พาเรอ โตรเว เซ
เญทรุง เทรวา กุนจิ ทากอร์ เจียง
เกจิก ซัมยัง เตอเบ ทับเม บา
ลูเจียง ทรูลคอร์ ชุงฉี จิกเบ ตู
ซุงซิน แฉนชัก รังซา เทรอวา โช
ลามา เชียนโน ทุกจี ซุงตุ เซอ
วาเดอ ทรูลนัง เชอบา ชินจิ ลบ
ตงริก มาผู เทรอปา ชินจิ ลบ

เวลานี้ เมื่ออยู่ในบาร์โดแห่งการตาย
ถึงเวลาแห่งการเดินทางไปอีกฝั่งแต่เพียงผู้เดียว
แม้จะแวดล้อมด้วยญาติมิตร
แต่เพียงเสี้ยววินาทีหนทางที่จะอยู่ด้วยกันก็หมดไป
เมื่อธาตุทั้งสี่ เครื่องจักรแห่งกาย แตกดับ
ขอการยึดติดในตัวตนแปรเปลี่ยนเป็นความเป็นธรรมดา
ขอพระอาจารย์ผู้รู้ทุกสิ่งโปรดเมตตา
ระงับการปรากฏแห่งบาร์โด
ขอให้ศูนยตาและริกปามาบรรจบกันดุจดังมารดาได้พบบุตรด้วยเทอญ

ซายี นูปา ชูลา ทิมเบ เซ
ลูเจียง ตบโช ซาลา ชิงวา ตรา
มิกจู จาจู ตูซุบ นังวา ชา
รังเออ เซโบ ลัมลัม ชาเว เซ
ซาวา รังชุง กูรู ตกบา โช
ลามา เชียนโน ทุกจี ซุงตุงเซอ
วาเดอ ทรูลนัง เชอบา ชินจิ ลบ
ตงริก มาผู เทรอปา ชินจิ ลบ

เมื่อถึงเวลาที่พลังแห่งดินสลายต่อน้ำ
พละกำลังมลายไปรู้สึกดังล้มลงสู่พื้น
เกิดพายุทรายหมอกและภาพไหวในดวงจิต
เมื่อรู้สึกเห็นแสงกระพริบสีเหลือง
ขอให้ตระหนักรู้ด้วยเถิดว่านี่คือพระวรกายของพระพุทธเจ้าเซวา รังชุง
ขอพระอาจารย์ผู้รู้ทุกสิ่งโปรดเมตตา
ระงับการปรากฏแห่งบาร์โด
ขอให้ศูนยตาและริกปามาบรรจบกันดุจดังมารดาได้พบบุตรด้วยเทอญ

ชูยี นูปา เมลา ทิมเบ เซ
ลูตรัก ชอฉิง คากม เจยัง เกม
เชดเชอ แวนวุน ชูเช นัมวา ชา
ชูยิ ทรังมา เออเงิน ชาเว เซ
กาวา เทินทรุบ กูรู ตกบา โช
ลามา เชียนโน ทุกจี ซุงตุ เซอ
วาเดอ ทรูลนัง เชอปา ชินจิ ลบ
ตงริก มาผู เทรอปา ชินจิ ลบ

เมื่อถึงเวลาที่พลังแห่งน้ำสลายต่อไฟ
ผิวพรรณขาดความเปล่งปลั่งคอกระหายล้ินแห้ง
รู้สึกโยกเยกราวกับน้ำพัดพาไป
เมื่อรู้สึกเห็นแสงสีฟ้าแห่งอณูของน้ำ
ขอให้ตระหนักรู้ด้วยเถิดว่านี่คือพระวรกายของพระพุทธเจ้ากาวา เทินทุบ
ขอพระอาจารย์ผู้รู้ทุกสิ่งโปรดเมตตา
ระงับการปรากฏแห่งบาร์โด
ขอให้ศูนยตาและริกปามาบรรจบกันดุจดังมารดาได้พบบุตรด้วยเทอญ

เมยี นูปา ลุงลา ทิมเบ เซ
ลูจิ เทรอเย ซานัม ตามิ นู
ทรินผู เมเช ตาวู นังวา ชา
รังเออ มาโป ลัมลัม ชาเว ตู
เชทรัก งนเม กูรู ตกบา โช
ลามา เชียนโน ทุกจี ซุงตุ เซอ
วาเดอ ทรูลนัง เชอปา ชินจิ ลบ
ตงริก มาผู เทรอปา ชินจิ ลบ

เมื่อถึงเวลาที่พลังแห่งไฟสลายต่อลม
ความอบอุ่นในร่างกายสิ้นไปเส้นต่างๆหมดแรง
ปรากฏดังแสงหิ่งห้อยในดวงจิต
เมื่อรู้สึกเห็นแสงกระพริบสีแดง
ขอให้ตระหนักรู้ด้วยเถิดว่านี่คือพระวรกายของพระพุทธเจ้าเชทรัก เงอเม
ขอพระอาจารย์ผู้รู้ทุกสิ่งโปรดเมตตา
ระงับการปรากฏแห่งบาร์โด
ขอให้ศูนยตาและริกปามาบรรจบกันดุจดังมารดาได้พบบุตรด้วยเทอญ

ลุงกิ นูปา นัมเช ตักลา ทิมเบ เซ
อุกเจียง เชดเน มิกเจียง แจนลา ตก
มาเม ลุงเช ตาผู นังวา ชา
รังเออ จังคุ ลัมลัม ชาเว เซ
เกลา กาชุก กูรู เทรอวา โช
ลามา เชียนโน ทุกจี ซุงตุ เซอ
วาเดอ ทรูลนัง เชอปา ชินจิ ลบ
ตงริก มาผู เทรอปา ชินจิ ลบ

เมื่อถึงเวลาที่พลังแห่งลมสลายต่อวิญญาณทั้งหลาย
แม้แต่ลมหายใจก็หมดไปตาเบิกค้าง
ปรากฏราวกับแสงเทียนที่ถูกลมพัด
เมื่อรู้สึกเห็นแสงกระพริบสีเขียว
ขอให้ตระหนักรู้ด้วยเถิดว่านี่คือพระวรกายของพระพุทธเจ้าเกลา กาชุก
ขอพระอาจารย์ผู้รู้ทุกสิ่งโปรดเมตตา
ระงับการปรากฏแห่งบาร์โด
ขอให้ศูนยตาและริกปามาบรรจบกันดุจดังมารดาได้พบบุตรด้วยเทอญ

นัมปา เชปา กุนฉี ทิมเบ เซ
ชียี ยูกัก นังกิ วังโบ กัก
นัมคา ทรินเทร ตาวู นังวา ชา
รังฉิน เออเซ วาโด ชาเว เซ
กุนนัง เชียบเบ กูรู เทรอปา โช
ลามา เชียนโน ทุกจี ซุงตุ เซอ
วาเดอ ทรูลนัง เชอปา ชินจิ ลบ
ตงริก มาผู เทรอปา ชินจิ ลบ

เมื่อถึงเวลาที่วิญญาณทั้งหลายสลายต่อกุนฉี
อายตนภายนอกภายในหยุดทำงาน
ปรากฏดังท้องฟ้าไร้เมฆหมอก
เมื่ออยู่ในบาร์โดแห่งแสงกระจ่าง
ขอให้ตระหนักรู้ด้วยเถิดว่านี่คือพระวรกายของพระพุทธเจ้ากุนนัง เชียบบา
ขอพระอาจารย์ผู้รู้ทุกสิ่งโปรดเมตตา
ระงับการปรากฏแห่งบาร์โด
ขอให้ศูนยตาและริกปามาบรรจบกันดุจดังมารดาได้พบบุตรด้วยเทอญ

ซกทรุก ยูลทรุก ซิตา ทิมเบ เซ
มุนทริบ ทรักชา ทรักโซ จิลเว ตู
ทราเชน ทรักตัง เออเชน ชาเว เซ
รังนัง จูมา ยิมบา โงเช เน
รังริก เพินญี ยิงสุ ซังเจ โช
ลามา เชียนโน ทุกจี ซุงตุ เซอ
วาเดอ ทรูลนัง เชอปา ชินจิ ลบ
ตงริก มาผู เทรอปา ชินจิ ลบ

เมื่อองค์ประกอบหกอายตนะหกมาประชุมกันที่หัวใจ
ปรากฏความมืดเงาดำฝนเลือดทะเลเลือดพลุ่งขึ้น
เกิดเสียงสนั่นหวั่นไหวแสงจ้า
เมื่อตระหนักว่านี่คือภาพลวงในดวงจิต
ขอให้บรรลุธรรมได้เข้าถึงริกปาและความเป็นธรรมตาในไพศาล
ขอพระอาจารย์ผู้รู้ทุกสิ่งโปรดเมตตา
ระงับการปรากฏแห่งบาร์โด
ขอให้ศูนยตาและริกปามาบรรจบกันดุจดังมารดาได้พบบุตรด้วยเทอญ

นัมเช เตนเม ตาวู วูเบ เซ
พาเรอ จิกรุง เชียนเจ นังวา ชา
ตราเออ เซซุม รังนัง ทรุลปา นัม
รังชุง รังเซ ยิมบา โงเช เน
วาโด เงปา เทรอวา ชินจิ ลบ
ลามา เชียนโน ทุกจี ซุงตุ เซอ
วาเดอ ทรูลนัง เชอปา ชินจิ ลบ
ตงริก มาผู เทรอปา ชินจิ ลบ

เมื่อปราศจากกายที่ห่อหุ้ม วิญญาณจากไปอย่างโดดเดี่ยว
ภายนอกเห็นยมบาลหน้าถมึงทึงน่าหวาดกลัว
เสียงแสงรังสีทั้งสามคือภาพลวงในดวงจิต
เมื่อตระหนักว่านี่คือพลังโดยธรรมชาติของตัวตน
ขอโปรดประทานพรให้หลุดพ้นจากบาร์โด
ขอพระอาจารย์ผู้รู้ทุกสิ่งโปรดเมตตา
ระงับการปรากฏแห่งบาร์โด
ขอให้ศูนยตาและริกปามาบรรจบกันดุจดังมารดาได้พบบุตรด้วยเทอญ

นังวา จูมา ตกปา ชินจิ ลบ
เนแงน เจโก เชอปา ชินจิ ลบ
ตูซุม ญัมญี ตกปา ชินจิ ลบ
กูซุม ซังเจ ทบปา ชินจิ ลบ
ยีชี งาตัง เต็มปา ชินจิ ลบ
ลามา เชียนโน ทุกจี ซุงตุ เซอ

ขอโปรดประทานพรให้รู้ว่าปรากฏการณ์คือภาพลวง
ขอโปรดประทานพรให้ทวารแห่งอบายภูมิปิด
ขอโปรดประทานพรให้รู้ว่าเวลานี้คือกาลทั้งสาม
ขอโปรดประทานพรให้เข้าถึงกายทั้งสามแห่งพระพุทธองค์
ขอโปรดประทานพรให้ได้รับปัญญาห้า
ขอพระอาจารย์ผู้รู้ทุกสิ่งโปรดเมตตาด้วยเทอญ

 

རྗེ་གུར་ཞོག་པས་མཛད་པའི་བར་དོའི་སྨོན་ལམ་རྫོགས་སོ།།  དགེའོ།།

“รัตนมาลัย” รจนาโดยมหาโยคีซกเช็นกูร์ชก เชมโป ขอบุญกุศลเพิ่มทวีคูณ

 

ยาน ๙ แห่งพุทธเพิน สายสมบัติกลาง (อูเดร)

สายธรรมสมบัติกลาง (อูเตร)

The Nine Ways of Yungdrung Bon,
The Central Treasures Traditions

ความเป็นมา

ดังได้กล่าวแล้วพระพุทธเจ้าเติมปา เชนรับทรงหมุนกงล้อธรรมสามครั้ง ครั้งที่ ๑ เป็นคำสอนว่าด้วยยานหรือวิถีปฏิบัติทั้ง ๙ คำสอนเหล่านี้แอบซ่อนเป็น “เตรมา” ซึ่งมักแปลว่า ธรรมสมบัติที่แอบซ่อน/ (hidden treasures) โดยถูกค้นพบในสามบริเวณของทิเบตคือ ตอนใต้ ตอนกลาง และตอนเหนือ

สายธรรมสมบัติใต้ (โลเตร) เป็นเอกลักษณ์พิเศษของพุทธเพินซึ่งรวมวิถีแห่งโลกียธรรม (ยานแห่งเหตุ) ไว้ด้วย แม้ว่าพระพุทธองค์จะทรงสอนเรื่องความรักความกรุณาและกฎแห่งไตรลักษณ์และอริยสัจ ๔ แต่ทรงทราบว่ามนุษย์ปุถุชนจำนวนมากยังไม่สามารถดำเนินชีวิตในวิถีแห่งโลกุตตรธรรมได้ จึงทรงสอนยานเหล่านี้โดยเน้นเรื่องกฎแห่งกรรม ให้ทำความดี ละความชั่ว ทำจิตใจให้บริสุทธิ์

หากเป็นผู้ที่สามารถอุทิศตนเพื่อการปฏิบัติธรรมอย่างเต็มที่ ทรงสอนเรื่องศีล สมาธิ ปัญญา และการดำเนินชีวิตบนหนทางแห่งพระโพธิสัตว์ไปจนถึงยานชั้นสูงซึ่งเป็นการเดินทางด้านใน เน้นการฝึกปฏิบัติเกี่ยวกับความบริสุทธิ์ของวาจาและทำสมาธิ (ตันตระ) ไปจนถึงยานสูงสุดซึ่งเป็นการฝึกปฏิบัติเกี่ยวกับจิตอย่างเดียว (ซกเช็น)

สายธรรมสมบัติกลาง (อูเตร)

สายธรรมสมบัติกลางเกิดจากการที่คัมภีร์จำนวนมากได้รับการค้นพบ ณ บริเวณวัดซัมเย่และถ้ำในทิเบตภาคกลางโดยคุรุหลายท่านรวมทั้ง “อาซารา” ชาวเนปาล ๓ คน

ในหนังสือบางเล่มเรียกอาซาราเหล่านี้ว่า อาจารย์ แต่ในคัมภีร์เลกเช ริมโปเช เซอ (ขุมทรัพย์แห่งคำสอนที่ได้กล่าวไว้ดีแล้ว) ของพระอาจารย์ชาซา ริมโปเชกล่าวถึงพวกเขาว่า พวกเขามาหาธรรมสมบัติเพราะคิดว่าจะพบทอง แต่เมื่อพบคัมภีร์ จึงนำคัมภีร์ไปแลกกับอาหาร อย่างไรก็ตาม แม้จะไม่ได้มีแรงจูงใจอันประเสริฐที่จะค้นหาคัมภีร์ และดูเหมือนจะเป็นขโมยด้วยซ้ำ แต่การที่พวกเขาได้ค้นพบธรรมสมบัติ จึงถือว่า เป็นหนึ่งใน “เตรเตริน” คุรุผู้ค้นพบธรรมสมบัติผู้มี “บุญ” ซึ่งคำว่า บุญ ในที่นี้อ้างถึง “กรรมที่ยังคงเหลืออยู่” (เลโทร) ที่จะต้องประกอบเพื่อประโยชน์ของสรรพสัตว์

คำสอนเรื่องยาน ๙ ที่ระบุในคัมภีร์ธรรมสมบัติกลางมีเนื้อหาของแต่ละยานแตกต่างเป็นส่วนใหญ่จากยาน ๙ ในสายธรรมสมบัติใต้ แต่มีความคล้ายคลึงกับการแบ่งยาน ๙ ของนิกายญิงมาปะแม้ว่าจุดเน้นของบางยานอาจมีความแตกต่างกัน ดังเช่น ยาน ๑ ซึ่งสำหรับพุทธเพินคือวิถีแห่งพุทธศาสนิกชนที่เน้นความสุขทางโลก แต่ในญิงมาปะจะหมายถึงสาวกยานที่ผู้คนมีจิตละวางจากเรื่องทางโลก

*ชื่อภาษาไทยของยานเหล่านี้เขียนไว้แบบสรุปความเพื่อให้เข้าใจง่าย ไม่ใช่การแปลชื่อของยาน

ยานแห่งเหตุ ๔

๑. ลามิ แฉนเต็น กิเทกปะ (วิถีทางโลก)
ชื่อของยานแปลโดยรูปศัพท์ว่า ยานที่ขึ้นกับผู้อื่น เป็นความสัมพันธ์ของมนุษย์และสิ่งศักดิ์สิทธิ์

ยานนี้เน้นศรัทธาในพระรัตนตรัย หลีกเลี่ยงอกุศลกรรม ประกอบกุศลกรรมทางกาย วาจา ใจ อย่างไรก็ตาม ผู้ดำรงอยู่ในยานนี้ไม่สามารถเข้าถึงความจริงได้เอง ต้องอาศัยการชี้แนะจากผู้อื่น ผู้ปฏิบัติเน้นความสุขในชีวิตนี้เป็นสำคัญ ยึดวิถีแห่งโลกียธรรม และยังไม่เกิดการตระหนักรู้สภาวธรรม

มีคำกล่าวว่า “ผู้อยู่ในยานนี้คือผู้ที่อยู่ที่ประตูของการปฏิบัติแต่ยังไม่ได้เข้าไปในตัวการปฏิบัติจริง”

๒. รังตก เชนรับ กิเทกปา (วิถีแห่งการตระหนักรู้ด้วยตนเอง)
เป็นยานของผู้ปฏิบัติธรรมที่เมื่อปฏิบัติแล้วเกิดความเข้าใจได้ด้วยตนเอง ไม่ต้องได้รับการชี้นำจากผู้อื่น แต่เข้าใจคำสอนจากการฝึกปฏิบัติของตนโดยเฉพาะจากการทำสมาธิ เน้นสัจธรรมทั้งสอง เป็นยานของพระปัจเจกพุทธ

๓. ทุกจี เซ็มปา เทกปา (วิถีแห่งผู้เปี่ยมด้วยความกรุณา)
ยานนี้คือจุดเร่ิมต้นของพุทธมหายานซึ่งเน้นอุดมคติของพระโพธิสัตว์ บำเพ็ญทศบารมี ได้แก่ ทาน ศีล ขันติ วิริยะ สมาธิ พละ กรุณา ภาวนา อุปายะ และปัญญา

๔.​ ยุงตรุง เซ็มเป เทรอ เมเป เทกปา (วิถีแห่งพระโพธิสัตว์)
นอกจากบำเพ็ญทศบารมีและปฏิบัติตนตามหลักธรรมของพระโพธิสัตว์ ผู้อยู่ในยานเน้นการทำความเข้าใจอย่างลึกซึ้งในหลักธรรมว่าด้วยศูนยตาและดำรงชีวิตโดยยึดหลักปรัชญาแห่งทางสายกลาง

ยานแห่งเหตุ ๔ ข้างต้นนี้ เป็นยานแห่งพระสูตร พระอาจารย์เท็นซิน นัมตัก ริมโปเช อธิบายว่า สามารถเชื่อมโยงกับพุทธปรัชญาแห่งเถรวาท (ยาน ๑-๒) และมหายาน (๓-๔) ดังนี้

ยาน ๑ ปรัชญาไวภาษิกะ (เน้นความจริงด้านนอกซึ่งรับรู้ได้เชิงประจักษ์)
ยาน ๒ ปรัชญาเสาตรันติกะ (เน้นความจริงด้านในซึ่งรับรู้จากการอนุมาน)
ยาน ๓ โยคาจาร (เชื่อว่าเฉพาะจิตเท่านั้นที่เป็นจริง สิ่งอื่นเป็นมายาของจิต)
ยาน ๔ มาธยมิกะ (ทางสายกลาง สิ่งทั้งหลายเกิดขึ้นตามเหตุปัจจัย สืบเนื่องด้วยปฏิจจสมุปบาท มีเนื้อแท้เป็นความว่าง)

ยานแห่งผล ๕
ยานแห่งตันตระและซกเช็น

๕. ชาวา ซังเชอ เยเพิน กิทกปา (วิถีปฏิบัติแห่งความบริสุทธิ์)
เน้นการประกอบพิธีกรรมและดำรงชีวิตด้วยพฤติกรรมที่บริสุทธิ์ ตามหลักการของกริยาตันตระซึ่งเป็นคัมภีร์ตันตระในระดับต้น ผู้อยู่ในยานปฏิบัติต่อพระยีตัมผู้เป็นพระแห่งปัญญาอย่างนอบน้อมเพื่อให้ได้รับพรและสิทธิจากพระองค์

๖.​ นัมปา กุนเต็น งนเช กิเทกปา (วิถีปฏิบัติแห่งญาณพิเศษ)
เน้นการประสานพิธีกรรมกับการฝึกปฏิบัติด้านใน ตรงกับจริยาตันตระ ซึ่งเป็นตันตระในระดับที่ ๒ ผู้อยู่ในยานปฏิบัติต่อพระยีตัมอย่างเป็นมิตร ไม่ใช่ความสัมพันธ์แบบสูง-ต่ำและห่างไกลเหมือนกับมุมมองในยานที่ ๕ แต่ยังคงเน้นการดำรงชีวิตและประกอบพิธีกรรมที่เน้นความบริสุทธิ์

๗. งนเจด ทุกจี เรอเบ เทกปา (วิถีแห่งการทำสมาธิตั้งนิมิต)
เน้นการฝึกปฏิบัติ ที่ไม่แยกจากการทำสมาธิตั้งนิมิต (เกริม) ฝึกฝนโยคะตันตระ หรือตันตระในระดับที่ ๓ การบริกรรมภาวนาหรือปฏิบัติบูชาพระแห่งปัญญาต้องไม่แยกจากการทำสมาธิ

๘. ชินตุ เตินเต็น กุนซก กิเทกปา (วิถีแห่งการทำสมาธิสลายนิมิต)
เน้นการปฏิบัติที่ประสานจิตกับสภาวธรรมโดยไม่ตามการปรุงแต่งผ่านการทำสมาธิสลายนิมิต (ซกริม) ฝึกฝนอนุตตรโยคะตันตระ หรือตันตระในระดับสูงสุด

๙. เยเน ซกเช็น ยังเซ ลาเม กิเทกปา (วิถีแห่งซกเช็น)
ความหมายโดยรูปศัพท์ของชื่อยานคือ “ซกเช็นแต่โบราณกาล ยานอันประเสริฐอย่างไม่มียานใดเทียบเทียมได้” ตรงกับ อติโยคะ ในญิงมาปะ ยานนี้เน้นคำสอนว่าด้วยความว่าง ความกระจ่าง และวิธีการประสานความว่างกับความกระจ่างเพื่อให้บรรลุตรีกายของพระพุทธเจ้า

หมายเหตุ :
๑. คำว่า ตันตระ เป็นชื่อของชุดคัมภีร์ที่ว่าด้วยการแปรเปลี่ยนจิตของผู้ปฏิบัติให้เป็นจิตเดียวกับพระยีตัมซึ่งมีทั้งสันติ กึ่งพิโรธ และพิโรธ คัมภีร์ตันตระในระดับโยคะและอนุตตรโยคะเน้นพระยีตัมในปางกึ่งพิโรธและพิโรธซึ่งเป็นการทำสมาธิในระดับซับซ้อนที่ต้องได้รับการชี้นำจากคุรุอาจารย์ผู้ผ่านประสบการณ์ในการฝึกปฏิบัติและได้รับมอบคำสอนที่ไม่ขาดสายมา
๒. จะเห็นว่า ยานที่ ๕-๘ รวมไว้ในยานที่ ๗-๘ ในสายธรรมสมบัติใต้

สายธรรมสมบัติเหนือ (ชังเตร)
สายธรรมสมบัติที่ได้รับการค้นพบทางเหนือของทิเบตภาคกลาง แต่มีผู้เขียนถึงน้อยมาก บ้างว่ามีความคล้ายคลึงกับสายธรรมสมบัติกลาง ในการปฏิบัติตามวิถีแห่งยาน ๙ ของพุทธเพินในปัจจุบันไม่เน้นสายธรรมสมบัตินี้เลย สายธรรมสมบัติที่เป็นหลักของการดำรงชีวิตของผู้ปฏิบัติพุทธเพินเป็นหลักคือ สายธรรมสมบัติใต้ ที่ได้กลายมาเป็นประเพณีปฏิบัติ วัฒนธรรม เอกลักษณ์และจิตวิญญาณของทิเบตในปัจจุบัน

กฤษดาวรรณ เมธาวิกุล อธิบายและเรียบเรียง

 

บทสวดเจ็ดแขนง

ข้าฯขอกราบพระพุทธเจ้าศากยมุนี
ด้วยศรัทธาอันเต็มเปี่ยม
กับเหล่าพระชินเจ้าทั้งหลายและบุตรธิดาของพระองค์
ผู้สถิตอยู่ทั่วทั้งสิบทิศและในสามกาล

ข้าฯถวายดอกไม้ ธูปเทียน
เครื่องหอม อาหาร ดนตรี กับอีกหลายสิ่ง
ทั้งที่เป็นของจริงและที่จินตนาการขึ้น
ข้าฯขอให้เหล่าพระพุทธเจ้าทั้งหลายโปรดรับไว้ด้วย

ข้าฯขอสารภาพความผิดบาปทั้งปวงที่ข้าฯเคยทำมา
อันเนื่องมาจากกิเลสต่างๆ
จากกาลเวลาอันหาจุดกำเนิดมิได้จวบจนปัจจุบัน
รวมถึงอนันตริยกรรมห้าประการ
อกุศลกรรมบทสิบประการและอื่นๆอีกมาก

ข้าฯปลื้มปิติยินดีในบุญกุศลใดๆที่
เหล่าพระสาวก พระปัจเจกพุทธเจ้า
พระโพธิสัตว์ และบุคคลธรรมดา
ได้กระทำมาตลอดทั่วทั้งกาลทั้งสาม

ข้าฯสวดอ้อนวอนให้กงล้อแห่งธรรมได้หมุนไป
ขอให้คำสอนของมหายานและเถรวาท
ได้แพร่กระจายออกไปในวิถีที่เหมาะแก่จริต
และจุดมุ่งหมายอันแตกต่างกันของบุคคล

ข้าฯขอวิงวอนให้เหล่าพระพุทธเจ้าทั้งหลาย
อย่าทรงเสด็จเข้าสู่พระนิพพาน
แต่ขอให้ทรงยับยั้งอยู่ด้วยพระมหากรุณาธิคุณ
เพื่อดูแลสรรพสัตว์ทั้งปวง ผู้เวียนว่ายอยู่ในทะเลแห่งความทุกข์
จนกว่าสังสารวัฏจะหมดเกลี้ยงจากสรรพสัตว์เหล่านี้

ขอให้บุญกุศลใดๆที่ข้าฯได้เคยประกอบมา
จงเป็นเมล็ดพันธุ์แห่งการตรัสรู้ของสรรพสัตว์
ขอให้ข้าฯได้เป็นผู้นำทางอันประเสริฐ
ให้แก่สัตว์ทั้งหลายโดยไม่ชักช้าด้วยเถิด!

สายการปฏิบัติซกเช็น

หลายท่านอาจเคยได้ยินคำว่า “ซกเช็น” ซึ่งเป็นคำย่อของคำว่า “ซกปา” (สมบูรณ์ อุดม) และ “เช็มโบ” (ใหญ่) เป็นชื่อคำสอน หนทางปฏิบัติ และผลจากการปฏิบัติที่ครูได้รับมอบคำสอน ได้ฝึกฝน และได้นำมาสอนต่อให้แก่กัลยาณมิตรผู้สนใจในประเทศไทย 

ผู้ปฏิบัติซกเช็นมีความจำเป็นจะต้องเข้าใจความเป็นมาและสายการปฏิบัติของคำสอนนี้ ซกเช็นเป็นคำสอนลึกซึ้งที่สืบมาจากแต่โบราณกาลของทิเบตและหิมาลัย ในปัจจุบันคุรุอาจารย์และนักวิจัยจำนวนมาก ดังเช่น พระอาจารย์เท็นซิน นัมตัก พระอาจารย์นัมไค นอร์บุ ศาสตราจารย์ทุบเต็น พุนซก มีความเห็นพ้องต้องกันว่าหากไม่เข้าใจซกเช็น ก็จะไม่สามารถเข้าใจจิตวิญญาณแบบทิเบตได้อย่างครบถ้วน 

คำสอนซกเช็นถ่ายทอดมาในสองสำนักคือ ยุงตรุงเพิน (พุทธเพิน) สืบมาตั้งแต่สมัยอาณาจักรชางชุง (ก่อนศตวรรษที่ 7)  และญิงมา (หลังศตวรรษที่ 7) ซึ่งสืบมาจนถึงปัจจุบัน

คำสอนซกเช็นนี้มีมาก่อนที่พระพุทธศาสนาแบบที่เรารู้จักในปัจจุบันจะเกิดขึ้น ตั้งแต่ก่อนสมัยพระพุทธเจ้าเติมปา เชินรับ (เวลาในคัมภีร์ 18,000 ปีก่อน เวลาตามหลักฐานโบราณคดี ประมาณ 4,000 ปีก่อน) และพระพุทธเจ้าศรีศากยมุนี 

ผู้ปฏิบัติธรรมที่ได้ศึกษาค้นคว้าและนักประวัติศาสตร์ศาสนาที่ศึกษาเรื่องของทิเบตอย่างลึกซึ้งทราบว่าคำสอนนี้สืบมาจากพระอาทิพุทธกุนตุ ซังโป (สมันตภัทร)

นิกายยุงตรุงเพินระบุไว้อย่างชัดแจ้งถึงการสืบคำสอนมาเป็น 6 สาย ดังนี้

(1) สายคำสอนซึ่งเรียกว่า “เตเชก กงเบ จุดปา” สืบผ่านพระหทัยของพระพุทธเจ้า
1. พระพุทธเจ้ากุนตุ ซังโป ทรงมอบคำสอนให้แก่พระพุทธเจ้าแสงกระจ่าง (เชนลา เออกา)
2. พระพุทธเจ้าแสงกระจ่าง ทรงมอบคำสอนให้แก่พระพุทธเจ้าแซนเม เออเต็น
3. พระพุทธเจ้าแซนเม เออเต็น ทรงมอบคำสอนให้แก่พระพุทธเจ้าชีเม ซุกพุด (ผู้เป็นอดีตชาติของพระพุทธเจ้าเติมปา เชนรับ ผู้ได้รับการขนานนามว่าเป็นศาสดาแห่งพุทธตันตระ)
4. พระพุทธเจ้าชีเม ซุกพุด ทรงมอบคำสอนให้แก่พระมารดาซังซา รังซุนและพระบิดาทรูเช็น นังเต็น

(2) สายคำสอนซึ่งเรียกว่า “เซ็มปา ตายี จุดปา” สืบจากสัญญาณของพระโพธิสัตว์
จากพระมารดาซังซา รังซุนและพระบิดาทรูเช็น นังเต็น สายคำสอนสืบมาเป็นสามทาง ได้แก่
– ลาเวิน ยงสุ ตักปา – พระผู้เผยแผ่คำสอนซกเช็นในหมู่เทพ
– ลูเวิน ยีชี ญิงโบ – พระผู้เผยแผ่คำสอนซกเช็นในหมู่นาค
– เกียเช็น มิลู ซัมเล็ก – พระผู้เผยแผ่คำสอนซกเช็นในหมู่มนุษย์

(3) สายคำสอนซึ่งเรียกว่า “ทูตบ เญียนคุง จุดปา” สืบจากการฟังของมหาสิทธา

(4) สายคำสอนซึ่งเรียกว่า “ตาจูร์ โลซาเว จุดปา” สืบจากการแปลของนักแปล

(5) สายคำสอนซึ่งเรียกว่า “เลโทร เตรจิ จุดปา” สืบจากคุรุผู้ค้นพบธรรมสมบัติ

(6) สายคำสอนซึ่งเรียกว่า “ตกเต็น เญียมจิ จุดปา” สืบจากคุรุที่ปฏิบัติธรรมจนเกิดการตระหนักรู้

คำสอนซกเช็นแห่งยุงตรุงเพินในปัจจุบันมีต้นกำเนิดดังกล่าวข้างต้นและได้มีการเผยแผ่เป็น 3 สาย ได้แก่
1. สายอาทรี
2. สายชางชุง เญียนจุด
3. สายซกเช็น

คำสอนซกเช็นแบ่งเป็นคำสอนย่อย ได้แก่
1. เซ็มเต ว่าด้วยความกระจ่างแห่งจิต
2. ลงเต ว่าด้วยความว่างแห่งจิต
3. แมนงักเต ว่าด้วยการประสานระหว่างความว่างและความกระจ่าง

คำสอนยังแบ่งเป็นสามลำดับดังนี้
1. ฉี – ฐาน มุมมองเกี่ยวกับการปฏิบัติซึ่งต้องเข้าใจก่อนปฏิบัติ รวมทั้งการปฏิบัติที่ต้องปฏิบัติก่อนที่เรียกว่า “เงินโดร”
2. ลัม – หนทางปฏิบัติ ได้แก่ เทกเชิด ซึ่งเป็นเทคนิคการภาวนาเพื่อให้เข้าใจสภาวะที่แท้แห่งจิต
3. ทรีผู – ผลการปฏิบัติ ได้แก่ เทอกัล ซึ่งเป็นการปฏิบัติเกี่ยวกับแสงจนเกิดผล