IMG_3893
รศ. ดร. กฤษดาวรรณ เมธาวิกุล เป็นชาวหัวหิน ใช้ชีวิตวันเด็กที่นั่นจนจบมัธยมต้น หลักจากนั้นเข้ามาศึกษาต่อที่กรุงเทพ ฯ จนสำเร็จการศึกษา อักษรศาสตร์บัณฑิต สาขาวิชาภาษาอังกฤษ เกียรตินิยมอันดับ ๑ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ปี ๒๕๒๗ ได้รับเลือกเป็นตัวแทนยุวพุทธไทยเดินทางไปประเทศต่างๆ ที่เป็นต้นกำเนิดของศาสนาสำคัญๆ ของ โลก และได้พบปะสนทนากับชาวทิเบตเป็นครั้งแรก ระหว่างปี ๒๕๓๑ – ๒๕๓๖ ศึกษาต่อ จนรับปริญญาเอก ด้านภาษาศาสตร์ ที่มหาวิทยาลัยอินเดียน่า สหรัฐอเมริกา เธอเลือกทำวิทยานิพนธ์เกี่ยวกับภาษาธิเบต ซึ่งทำให้ เธอได้เดินทางไปทำวิจัยภาคสนามในชุมชนธิเบตอพยพ ประเทศเนปาล

อดีตเคยทำงานเป็นอาจารย์ประจำภาควิชา ภาษาศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ด้วยความผูกพันกับวิถีชีวิตดั้งเดิมของธิเบต เธอตัดสินใจเดินทางไปทำวิจัยในธิเบตตะวันออก ซึ่งได้นำเธอไปบน หนทางแห่งจิตวิญญาณและนำพาพระอาจารย์หลายท่านเข้ามาในชีวิต

หลังกลับจากการจาริกแสวงบุญเป็นเวลา 18 วัน เธอตัดสินใจลาออกจากราชการเพื่ออุทิศเวลาที่เหลืออยู่ของ ชีวิตให้กับการปฏิบัติธรรม

 

DSC00711

“พฤษภาคม ๒๕๕๐ ฉันได้ทำสิ่งที่ดี่สุดสิ่งหนึ่งในชีวิต
นั่นคือการเดินทางไปกราบอัษฎางคประดิษฐ์ในธิเบต
แม้หนทาง ๘๐ กิโลเมตรที่ฉันได้เดินกราบภายใน ๑๘ วัน
จากเมืองเนทังไปซัมเย่
จะไม่ใช่ระยะทางยาวไกล มากมายอะไรนัก
แต่เส้นทางที่ได้เดินกราบบนถนนในดินแดนศักดิ์สิทธิ์
สอนฉันให้เห็นศักดิ์ศรีของความเป็นมนุษย์
ให้โอกาสฉันได้บ่มเพาะความรักความเมตตาต่อสัตว์ทั้งหลาย
และทำให้ฉันได้เป็นส่วนหนึ่งของการสานต่อประเพณีอันงดงามของชาวธิเบต
แต่ละก้าวที่เดินกราบคือเครื่องเตือนใจถึงพระอาจารย์
คือการแสดงออกถึง ความกตัญญูกตเวทิตาต่อพ่อแม่
และคือสัญญาอันยิ่งใหญ่ต่อพระพุทธเจ้าว่าจะขอยึดพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่ง จนถึงการตรัสรู้ ”

 ….การเดินเท้าสอนให้เรารู้จักถ่อมตน ยิ่งเราสูงมากเท่าไร เราก็ยิ่งต้องทำตัวให้ต่ำลงเท่านั้น การจาริกแสวงบุญ ให้โอกาสเราได้ใช้ชีวิตแนบแน่นกับธรรมชาติ สอนให้เราเคารพความยากลำบาก เมื่อการเดินเท้าผสานกับการตั้ง จิตถึงพระพุทธเจ้า พระโพธิสัตว์ การกราบอัษฎางคประดิษฐ์ การสวดจตุรัตนคมน์ และการภาวนาเพื่อสรรพชีวิต การเดินเท้าได้กลายเป็นการปฏิบัติธรรมขั้นสูงที่เปลี่ยนจิตเย่อหยิ่ง ให้กลายเป็นจิตอ่อนน้อม อ่อนโยน..

IMG_4248

อ่าน ไดอารี การเดินทางของเกซัง ตาวา